رؤیا

یک آسمان چلچله، یک افق صورتی

آوای سحر

مرا به خود می خواند

و من پنجره را گشودم...ه

حیران همهمه غریب پرستوها

سایه ای از عشق بر زمین کشیده شد

اندامش موزون و قامتش کشیده

پوشیده در لفافه ای سیاه

و من آبگینه را بجای چهره اش دیدم

که از پشت نقاب می درخشید

دستی به لطافت آب

نقاب را کنار زد

و خورشیدی سرشار

دیدگانم را خیره ساخت

پرنده شوق، دروازه پلکهایم را بسویش گشوده نگاه داشت

و بال زد...ه

ناگهان در افق گسترده چشمانش رها شدم

و او نگران

مرا می نگریست

گونه هایش آتشین

نگاهش رمزآلود

و گیسوانش آشفته بود

نگرانی مرموز او

و نگاه خیره اش گویی در نقطه ای دور و دست نیافتنی

سرگردان شد

***

چند قدم آن طرف تر

در امتداد نگاه آن بانوی جوان نقابدار

پیرزنی با چشمهای سرد

نشسته بود

و چشمان سنگی اش را از درون آئینه به من دوخته بود

کرخی در وجودم رخنه کرد

و رنگ پریده چهره اش در لابه لای سلولهایم خزید

با پشت خمیده و چشمان بی فروغ نگاهش کردم

او تصویر من بود!ه

1369/3

* Painting by: Natasha Pernicka